پیش از هر چیز تمایزی میان اعتراضات اقتصادی و بحران پس از آن که آنها را که از جنس شکاف‌های فرهنگی اجتماعی یا حتی رسانه‌ای است باید قائل شد. جنس این اغتشاشات بیشتر فرهنگی و اجتماعی می‌داند و است و بر اساس دو‌گانه‌هایی است که بازگشت به سلطنت را در مقابل جمهوری اسلامی قرار می‌دهد. باید اذعان کرد که بحران هنوز پایان نیافته است چراکه ریشه‌های فرهنگی اجتماعی دارد و ما شاهد شکاف‌های نسلی و هویتی هستیم. باید توجه کنیم که کسانی که در متن این حرکات بوده‌اند بعدها کار اداره این کشور را به‌دست خواهد گرفت.

مفهوم سواد رسانه‌ای نهایتاً در عرصه روش‌شناسی فهم رسانه‌ها قابل ارزیابی است. درحالی‌که معرفت‌شناسی رسانه‌ای بر شناخت روایت‌های مختلف گفتمانی در رسانه‌ها تأکید کرده و پذیرش یک روایت اصیل را برای انسان ضروری می‌شمارد.

راهپیمایی اربعین، به‌مثابه سرمایه اجتماعی و فرهنگی، موجب ایجاد و تقویت «شبکه‌های اجتماعی دارای ارزش» خواهد شد و «سیاست‌گذاری» را ممکن می‌کند. زیرا «پذیرش متقابل» و رضایت خاطر مشارکت‌کنندگان در راهپیمایی اربعین مشهود است.

در این گفتگو، بر رویکرد سیاست گذارانه در ایجاد و تاکید بر روایت های سینمای هالیوود تاکید داشته‌ام. به نظرم از آنجایی که اسلام یک طرح از آینده جهان دارد، نظام سرمایه داری نمی تواندنسبت به آن بی تفاوت باشد و هنر و به خصوص سینما نیز محمل سیاستگذاری نظام سرمایه داری است.

بازی رسانه‌ای اخیر در جهان عرب، بیشتر از آنکه به ایده‌های سیاسی برگردد، به سرمایه و جایگاه اقتصادی آن‌ها تعلق دارد. حکام سعودی به‌خوبی از قدرت رسانه‌ها و سرمایه اجتماعی آن‌ها آگاه هستند. بنابراین یکی از خواسته‌های اصلی خود را تعطیلی الجزیره عنوان کرده‌اند. آن‌ها همچنین درک درستی از آینده رسانه‌ها داشته‌اند و با خرید سهام شرکت‌های عظیم، قدرت سرمایه را در سیادت جهان عرب اثبات کرده‌اند.

مفهوم رسانه‌های اجتماعی را بسیار گسترده‌تر از «شبکه‌های اجتماعی» تلقی می‌کنند و شبکه‌های اجتماعی ذیل آن تعریف می‌شود. تا آنجا که «بازی‌های آنلاین» نیز ذیل رسانه‌های اجتماعی قابل‌درک است. سؤال اساسی این است که رسانه‌های اجتماعی چگونه می‌تواند در خدمت سیاست‌های اجتماعی قرار گیرد و با آنچه نسبتی دارد؟

داعش، آخرین شکل از بنیادگرایی به‌عنوان پدیده‌ای مدرن است که به‌خوبی توانسته «کنش‌های خشونت‌آمیز و سخت» خود را در «قالب نرم رسانه‌ای» به تصویر کشد. ازسویی «برساخت‌های معنایی اسلام‌هراسی» را برای رسانه‌های غربی تأمین و ازسوی‌دیگر، از موتور محرک اسلام‌هراسی در ایجاد هراس از مسلمانان و تبعیض ناشی از آن برای جذب اعضای خود استفاده لازم را می‌کند.

همه‌چیز به نفع نظام سرمایه‌داری تغییر کرده است. حوزه عمومی فضای مجازی در ایران، در خدمت ارزش‌های یکسان‌سازانه سرمایه‌داری قرار دارد و به شیوه‌ای نابرابر، میزان کنترل کنش‌ها نیز افزایش یافته است.